پنجشنبه بیست و ششم فروردین ۱۴۰۰ - 22:31 - امیرحسین عربزاده -
جریان چپ قبل از انقلاب بسیاری از روشنفکران و نویسندگان و هنرمندان ایران را تحت تاثیر قرار داد.بطوریکه بسیاری از مشاهیر جریانات کمونیستی را راه حل نجات بشر میدانستند.این موضوع در رمانهای دهه های سی تا پنجاه بسیار پررنگ است.رمانهایی که مشحون از قهرمانهای چپ گراییست که در یک مبارزه ی تمام عیار زندگی خود را میگذرانند و دست آخر هرکدام به نحوی فدای ایدئولوژی شان میشوند.این مسأله نه تنها میان نویسندگان بلکه میان سایر رشته های هنری نیز بوده است.خصوصا شاعران،نوازندگان و خوانندگان!افراد هنرمند از همین مجموعه ها بوده اند که فریاد کمونیستی خود را از حلق سازشان یا نگاه شعرشان و طنین آوازشان سر داده اند.خیلی از آنها حالا -در زمان نوشتن این مکتوب- نیستند و با فریاد برابر خواهرانه ی ازادگرایانه از بند سرمایه داری زندگی این دنیا را بدرود گفته اند و بعضی دیگر هستند و کمرنگ تر و دلسردتر زندگی میکنند و مرام جهان شمولشان را در طاقچه گذاشته اند تا اگر کسی پرسید شما کدام طرفی هستید با انگشت نشان دهند و بگویند چپ ،چون در مرام آنها بی طرفی ، بی شرفی محسوب میشود.جذابیت مطالعه ی این جریانها سهل و ممتنع است.یعنی هم میتواند جالب باشد هم میتواند بی مزه و سرکاری!اما چرا حالا،اول ماه مبارکی باید اینها را بگویم؟من یکی از آن افرادی هستم که معتقدات اشخاص برایم جذاب است.مفتش نیستم.اما نحله های فکری برایم جالب است و از آنجا که خودم را متعلق به جریان فکری اسلام گرای متشیع متبع ولایت مطلقه ی فقیه میدانم این بحث جالب است که چطور از بین همه ی جریانهای فکری
برچسب:
نویسنده: آرمان مقدم
تاريخ: جمعه
24 تير
1401 ساعت: 9:47